बायबल ऑनलाइन

 देव वचन दिले

ख्रिस्ताचे बलिदान

बायबल शिकवणे

काय करायचं?

इंग्रजी मध्ये मेन मेनू

हिन्दी  नेपाली  বাঙালি  ਪੰਜਾਬੀ   ગુજરાતી  മലയാളം தமிழ்  اردو  සිංහල  తెలుగు  ENGLISH

निळ्या रंगाचे वाक्य आपल्याला अतिरिक्त बायबलसंबंधी स्पष्टीकरण देते, त्यावर क्लिक करा. बायबलचे लेख प्रामुख्याने इंग्रजी, स्पॅनिश, पोर्तुगीज आणि फ्रेंच भाषेत लिहिलेले आहेत. जर ते मराठीत लिहिले गेले असेल तर ते कंसात दर्शविले जाईल

पापांच्या गुलामगिरीतून मानवजातीला मुक्ति देऊन चिरंतन जीवन

"देवाने जगावर इतकं प्रेम केलं, की त्याने आपला एकुलता एक मुलगा दिला. कारण त्याची अशी इच्छा आहे, की जो कोणी त्याच्या मुलावर विश्‍वास ठेवतो त्याचा नाश होऊ नये तर त्याला सर्वकाळाचं जीवन मिळावं. (...) जो मुलावर विश्‍वास ठेवतो त्याला सर्वकाळाचं जीवन मिळेल. पण जो मुलाच्या आज्ञा मोडतो त्याला जीवन मिळणार नाही, तर देवाचा क्रोध त्याच्यावर कायम राहील"

(जॉन ३:१६,३६)

"तेव्हा तुम्ही खूप आनंदी व्हाल" (अनुवाद १६:१५)

निळ्या मधील वाक्य आपल्याला अतिरिक्त आणि तपशीलवार बायबलसंबंधी स्पष्टीकरण देतात. निळ्यातील हायपरलिंकवर क्लिक करा. बायबलसंबंधी लेख प्रामुख्याने इंग्रजी, स्पॅनिश, पोर्तुगीज आणि फ्रेंच अशा चार भाषांमध्ये लिहिलेले आहेत

येशू ख्रिस्त जेव्हा पृथ्वीवर होता तेव्हा त्याने अनेकदा अनंतकाळच्या जीवनाची आशा शिकविली. तथापि, त्याने हे देखील शिकवले की ख्रिस्ताच्या बलिदानावर विश्वास ठेवूनच अनंतकाळचे जीवन प्राप्त होईल (जॉन ३:१६,३६). ख्रिस्ताच्या बलिदानाचे खंडणीचे मूल्य बरे करणे, कायाकल्प आणि पुनरुत्थान देखील सक्षम करेल.

ख्रिस्ताच्या बलिदानाचा उपयोग करून मुक्ती

"कारण, मनुष्याचा मुलगापण सेवा करून घ्यायला नाही, तर सेवा करायला आणि बऱ्‍याच जणांच्या मोबदल्यात आपलं जीवन खंडणी म्हणून द्यायला आलाय" (मत्तय २०:२८).

"ईयोबने आपल्या मित्रांसाठी प्रार्थना केल्यावर यहोवाने ईयोबवर आलेली संकटं दूर करून त्याला पूर्वीसारखंच वैभव दिलं. त्याच्याकडे पूर्वी जे काही होतं, त्याच्या दुप्पट यहोवाने त्याला दिलं” (ईयोब ४२:१०). "मोठ्या लोकसमुदाय" मधील सर्व सदस्यांसाठी समान असेल जे मोठ्या संकटातून वाचले असतील. शिष्य जेम्सने आठवल्याप्रमाणे, देव येशू राजा येशू ख्रिस्ताद्वारे त्यांना आशीर्वाद देऊन आशीर्वाद देईल: “ज्यांनी धीराने संकटं सोसली ते धन्य! ईयोबच्या धीराबद्दल तुम्ही ऐकलं आहे आणि शेवटी यहोवाने त्याला ज्या प्रकारे आशीर्वादित केलं त्यावरून यहोवा दयाळू आणि खूप कृपाळू आहे हेही तुम्ही पाहिलं आहे” (याकोब ५:११). ख्रिस्ताच्या बलिदानामुळे देवाकडून क्षमा मिळू शकते आणि खंडणी मूल्य पुनरुत्थान, उपचार आणि कायाकल्प करण्यास अनुमती देते.

खंडणीद्वारे मुक्तीमुळे रोगाचा अंत होईल

““मी आजारी आहे,” असं देशातला एकही रहिवासी म्हणणार नाही. तिथे राहणाऱ्‍या लोकांचे अपराध माफ केले जातील" (यशया ३३:२४).

“त्या वेळी, आंधळे पाहू लागतील, आणि बहिरे ऐकू लागतील. तेव्हा लंगडा हरणासारखा उड्या मारेल, आणि मुक्याची जीभ आनंदाने गीत गाईल. ओसाड प्रदेशात पाण्याचे प्रवाह उफाळून बाहेर येतील, आणि वाळवंटात झरे फुटतील" (यशया ३५:५,६).

ख्रिस्ताच्या बलिदानाने कायाकल्प करण्यास अनुमती दिली

"त्याचे शरीर तारुण्यापेक्षा अधिक चवदार असू द्या, त्याने आपल्या तारुण्याच्या जोरावर परत यावे." " (ईयोब ३३:२५).

ख्रिस्ताचे बलिदान, मृतांच्या पुनरुत्थानास अनुमती देईल

"आणि पृथ्वीच्या मातीत झोपलेले अनेक जण उठतील; काही सर्वकाळाच्या जीवनासाठी, तर काही बदनामी आणि सर्वकाळाचा अपमान सहन करण्यासाठी उठतील" (डॅनियल १२:२).

"शिवाय, नीतिमान आणि अनीतिमान अशा सगळ्या लोकांना मेलेल्यांतून उठवलं जाणार आहे, अशी या लोकांप्रमाणेच मीसुद्धा देवाकडून आशा बाळगतो" (प्रेषितांची कृत्ये २४:१५).

“हे ऐकून आश्‍चर्य करू नका, कारण अशी वेळ येत आहे जेव्हा स्मारक कबरींमध्ये असलेले सगळे त्याची हाक ऐकतील  आणि बाहेर येतील. चांगली कामं करणाऱ्‍यांना सर्वकाळाचं जीवन मिळेल, तर वाईट कामं करणाऱ्‍यांचा न्याय केला जाईल" (जॉन ५:२८,२९).

“आणि एक मोठं पांढरं राजासन आणि त्यावर जो बसला होता तो मला दिसला. पृथ्वी आणि आकाश त्याच्यासमोरून पळून गेले, आणि त्यांच्यासाठी कोणतंही ठिकाण सापडलं नाही.  मग, मरण पावलेले लहानमोठे राजासनासमोर उभे असलेले मला दिसले आणि गुंडाळ्या उघडण्यात आल्या. पण, आणखी एक गुंडाळी उघडण्यात आली; ती जीवनाची गुंडाळी आहे. गुंडाळ्यांमध्ये ज्या गोष्टी लिहिण्यात आल्या होत्या त्यांवरून मेलेल्यांचा, त्यांच्या कृत्यांप्रमाणे न्याय करण्यात आला. आणि समुद्राने त्याच्यातल्या मेलेल्यांना बाहेर सोडलं. तसंच, मृत्यूने आणि कबरेनेसुद्धा त्यांच्यातल्या मेलेल्यांना बाहेर सोडलं आणि ज्याच्या त्याच्या कृत्यांप्रमाणे त्यांचा न्याय करण्यात आला" (प्रकटीकरण २०:११-१३). अन्याय झालेल्या पुनरुत्थानाचा न्याय भविष्यात पृथ्वीवरील नंदनवनातल्या त्यांच्या चांगल्या किंवा वाईट कृतीच्या आधारावर केला जाईल (पृथ्वीवरील पुनरुत्थान प्रशासन; स्वर्गीय पुनरुत्थान; पृथ्वीवरील पुनरुत्थान).

ख्रिस्ताच्या बलिदानाचे प्रायश्चित्त मूल्य मोठ्या लोकसमुदायाला मरण न देता मोठ्या संकटात टिकून राहण्यास आणि अनंतकाळचे जीवन मिळवून देईल

“यानंतर पाहा! सर्व राष्ट्रं, वंश, लोक आणि भाषा यांतून आलेला आणि कोणत्याही माणसाला मोजता आला नाही असा एक मोठा लोकसमुदाय, शुभ्र झगे घालून आणि हातांत खजुराच्या फांद्या घेऊन राजासनासमोर आणि कोकऱ्‍यासमोर उभा असलेला मला दिसला.  ते लोक मोठ्याने अशी घोषणा करत होते: “तारण हे राजासनावर बसलेल्या आमच्या देवाकडून आणि कोकऱ्‍याकडून मिळतं.” सर्व स्वर्गदूत राजासनाच्या, वडिलांच्या आणि चार जिवंत प्राण्यांच्या सभोवती उभे होते. त्यांनी राजासनापुढे गुडघे टेकले आणि असं म्हणून देवाला नमन केलं:  “आमेन! प्रशंसा, गौरव, बुद्धी, उपकारस्तुती, सन्मान, सामर्थ्य आणि शक्‍ती सदासर्वकाळ आमच्या देवाला मिळो. आमेन.” तेव्हा, वडिलांपैकी एकाने मला म्हटलं: “शुभ्र झगे घातलेले हे कोण आहेत आणि ते कुठून आले आहेत?”  त्यावर मी लगेच त्याला म्हणालो: “माझ्या प्रभू, हे तूच सांगू शकतोस.” तेव्हा तो मला म्हणाला: “जे मोठ्या संकटातून बाहेर येतात ते हेच आहेत. त्यांनी आपले झगे कोकऱ्‍याच्या रक्‍तात धुऊन शुभ्र केले आहेत.  म्हणूनच ते देवाच्या राजासनासमोर आहेत आणि त्याच्या मंदिरात रात्रंदिवस त्याची पवित्र सेवा करत आहेत. राजासनावर जो बसला आहे तो त्यांच्यावर आपला तंबू पसरवेल.  यापुढे ते कधी भुकेले किंवा तहानलेले असणार नाहीत. तसंच, सूर्याची किंवा उष्णतेची झळ त्यांना लागणार नाही.  कारण, राजासनाच्या मधोमध असलेला कोकरा त्यांना मेंढपाळाप्रमाणे जीवनाच्या पाण्याच्या झऱ्‍यांकडे घेऊन जाईल. आणि देव त्यांच्या डोळ्यांतून प्रत्येक अश्रू पुसून टाकेल”" (प्रकटीकरण ७:९-१७).

देवाचे राज्य पृथ्वीचे प्रशासन करेल

“मग, मला एक नवीन आकाश आणि नवीन पृथ्वी दिसली. कारण आधीचं आकाश आणि आधीची पृथ्वी नाहीशी झाली होती, आणि समुद्रही राहिला नाही.  मग मला पवित्र नगरी, नवीन यरुशलेमही दिसली. ती स्वर्गातून, देवापासून खाली उतरताना मला दिसली आणि ती आपल्या वरासाठी सजलेल्या वधूसारखी होती.  मग, राजासनातून एक मोठा आवाज मला ऐकू आला. तो म्हणाला: “पाहा! देवाचा तंबू माणसांजवळ आहे, तो त्यांच्यासोबत राहील आणि ते त्याचे लोक होतील. आणि देव स्वतः त्यांच्यासोबत असेल. तो त्यांच्या डोळ्यांतून प्रत्येक अश्रू पुसून टाकेल. यापुढे कोणीही मरणार नाही, कोणीही शोक करणार नाही किंवा रडणार नाही आणि कोणतंच दुःख राहणार नाही. कारण, आधीच्या गोष्टी नाहीशा झाल्या आहेत”" (प्रकटीकरण २१:१-४) (देवाच्या राज्याचा सांसारिक प्रशासन; राजकुमार; याजक; लेवी).

शाश्वत जीवनाच्या आशेवर विश्वास दृढ करण्यासाठी येशू ख्रिस्ताचे चमत्कार

“खरंतर येशूने केलेल्या अजून कितीतरी गोष्टी आहेत. त्या सगळ्या सविस्तर लिहिल्या असत्या, तर मला वाटतं त्या गुंडाळ्या या जगात मावल्या नसत्या" (जॉन २१:२५)

येशू ख्रिस्ताने प्रेषित पेत्राच्या सासूला बरे केले: “मग येशू पेत्रच्या घरी आला तेव्हा त्याने पाहिलं, की त्याची सासू तापाने आजारी आहे.  त्याने तिच्या हाताला स्पर्श केला, तेव्हा तिचा ताप उतरला. मग ती उठून त्याची सेवा करू लागली" (मत्तय ८:१४,१५).

येशू ख्रिस्त एका आंधळ्याला बरे करतो: “मग येशू यरीहो शहराजवळ आला तेव्हा एक आंधळा माणूस रस्त्याच्या कडेला बसून भीक मागत होता.  गर्दीतल्या लोकांचा आवाज ऐकून, काय चाललं आहे असं तो विचारू लागला.  त्यांनी त्याला सांगितलं: “नासरेथकर येशू येतोय!” तेव्हा तो मोठ्याने ओरडून म्हणाला: “हे येशू, दावीदच्या मुला, माझ्यावर दया कर!” तेव्हा पुढे जाणारे लोक त्याला दटावून गप्प राहायला सांगू लागले. पण तो आणखीनच मोठ्याने ओरडू लागला: “हे दावीदच्या मुला, माझ्यावर दया कर!” तेव्हा येशू थांबला आणि त्याने त्या माणसाला आपल्याजवळ आणायची आज्ञा दिली. तो आला तेव्हा येशूने त्याला विचारलं: “मी तुझ्यासाठी काय करावं अशी तुझी इच्छा आहे?” तो म्हणाला: “प्रभू, माझी दृष्टी परत येऊ दे.” तेव्हा येशू त्याला म्हणाला: “तुझी दृष्टी परत येवो. तुझ्या विश्‍वासाने तुला बरं केलंय.”  आणि त्याच क्षणी त्याची दृष्टी परत आली आणि तो देवाचा गौरव करत येशूच्या मागे चालू लागला. हे पाहून सगळे लोकही देवाची स्तुती करू लागले" (लूक १८:३५-४३).

येशू ख्रिस्त एका कुष्ठरोग्याला बरे करतो: “मग एक कुष्ठरोगी त्याच्याकडे आला आणि त्याच्यापुढे गुडघे टेकून अशी विनवणी करू लागला: “तुमची इच्छा असेल, तर तुम्ही मला शुद्ध करू शकता.”  तेव्हा येशूला त्याचा कळवळा आला आणि त्याने आपला हात पुढे करून त्याला स्पर्श केला आणि म्हणाला: “माझी इच्छा आहे! शुद्ध हो.”  त्याच क्षणी त्याचा कुष्ठरोग नाहीसा होऊन तो शुद्ध झाला" (मार्क १:४०--४२).

येशू ख्रिस्त एका अर्धांगवायुश्याला बरे करतो: “यानंतर यहुद्यांचा एक सण असल्यामुळे येशू वर यरुशलेमला गेला.  तिथे मेंढरं-फाटकाजवळ एक तळं आहे. त्याला इब्री भाषेत बेथजथा  म्हणतात. या तळ्याभोवती खांबांच्या रांगा असलेले वऱ्‍हांडे आहेत. या वऱ्‍हांड्यांवर कित्येक आजारी, आंधळे, पांगळे आणि वाळलेल्या हातापायांचे लोक पडून असायचे. तिथेच ३८ वर्षांपासून आजारी असलेला एक माणूस होता.  येशूने त्या माणसाला पाहिलं. तो बऱ्‍याच वर्षांपासून आजारी आहे हे त्याला माहीत होतं. म्हणून तो त्याला म्हणाला: “तुला बरं व्हायचंय का?”  आजारी माणसाने उत्तर दिलं: “पाणी हलत असताना मला तळ्यात उतरवायला कोणीही माझ्यासोबत नाही. मी पाण्यापर्यंत पोहोचण्याआधीच दुसरा कोणीतरी माझ्यापुढे जाऊन पाण्यात उतरतो.” येशू त्याला म्हणाला: “ऊठ! आपली चटई* उचलून चालू लाग.” तेव्हा तो माणूस लगेच बरा झाला आणि आपली चटई* उचलून चालू लागला" (जॉन ५:१-९).

येशू ख्रिस्ताने वादळ शांत केले: “मग तो एका नावेत चढल्यावर त्याचे शिष्यही त्याच्यामागे गेले.  अचानक, समुद्रात मोठं वादळ आलं आणि लाटा नावेवर आदळू लागल्या; पण तो झोपला होता. तेव्हा, त्याच्याकडे येऊन त्यांनी त्याला उठवलं आणि म्हटलं: “प्रभू, वाचव, आपण बुडतोय!” पण, तो त्यांना म्हणाला: “इतकं का घाबरता? किती कमी विश्‍वास आहे तुमच्यात!” मग तो उठला आणि त्याने वाऱ्‍याला आणि समुद्राला दटावलं. तेव्हा समुद्र अगदी शांत झाला. हे पाहून शिष्यांना खूप आश्‍चर्य वाटलं आणि ते म्हणाले: “हा माणूस आहे तरी कोण? वारा आणि समुद्रही याचं ऐकतात”” (मत्तय ८:२३-२७). हा चमत्कार दर्शवितो की पृथ्वीवरील नंदनवनात आणखी वादळ किंवा पूर येणार नाही.

येशू ख्रिस्ताने एका विधवेच्या मुलाचे पुनरुत्थान केले: “याच्या थोड्याच काळानंतर, तो नाईन नावाच्या गावी गेला. त्याच्यासोबत त्याचे शिष्य आणि लोकांचा मोठा समुदायही होता.  तो शहराच्या प्रवेशद्वाराजवळ आला, तेव्हा लोक एका मेलेल्या माणसाला नेत होते. तो माणूस आपल्या आईचा एकुलता एक मुलगा होता. शिवाय, ती विधवा होती. आणि शहरातले पुष्कळ लोक तिच्यासोबत होते.  तिला पाहताच प्रभूला तिचा कळवळा आला आणि तो तिला म्हणाला: “रडू नकोस.”  त्यानंतर त्याने जवळ जाऊन तिरडीला हात लावला, तेव्हा तिरडी वाहून नेणारे थांबले. मग तो म्हणाला: “मुला, मी तुला सांगतो, ऊठ!”  तेव्हा तो उठून बसला आणि बोलू लागला. मग येशूने त्याला त्याच्या आईकडे सोपवलं.  हे पाहून सगळ्या लोकांना भीती वाटली आणि ते असं म्हणून देवाचा गौरव करू लागले: “आपल्यामध्ये एक महान संदेष्टा प्रकट झालाय,” आणि “देवाने आपल्या लोकांकडे लक्ष वळवलंय.”  त्याच्याबद्दलची ही बातमी संपूर्ण यहूदीयात आणि आसपासच्या सगळ्या प्रदेशांत पसरली” (लूक ७:११-१७).

येशू ख्रिस्त याईरसच्या मुलीला जिवंत करतो: “तो बोलत होता, इतक्यात सभास्थानाच्या अधिकाऱ्‍याचा एक माणूस तिथे आला आणि म्हणाला: “तुमची मुलगी वारली. आता गुरुजींना त्रास देऊ नका.”  हे ऐकून येशू याईरला म्हणाला: “घाबरू नकोस, फक्‍त विश्‍वास ठेव म्हणजे ती वाचेल.” येशू त्या अधिकाऱ्‍याच्या घरी पोहोचला, तेव्हा त्याने पेत्र, योहान, याकोब आणि त्या मुलीच्या आईवडिलांशिवाय कोणालाही आपल्यासोबत आत येऊ दिलं नाही.  बाहेर सगळे लोक तिच्यासाठी रडत होते आणि छाती बडवून शोक करत होते. म्हणून, येशू त्यांना म्हणाला: “रडू नका, मुलगी मेली नाही, झोपली आहे.” तेव्हा, लोक त्याची थट्टा करत हसू लागले. कारण ती मेली आहे हे त्यांना माहीत होतं.  पण त्याने तिचा हात धरून, “बाळा, ऊठ!” असं मोठ्याने म्हटलं.  तेव्हा, ती पुन्हा जिवंत झाली आणि लगेच उठली. मग तिला काहीतरी खायला द्या, असं त्याने त्यांना सांगितलं.  मुलीला जिवंत झाल्याचं पाहून तिच्या आईवडिलांना इतका आनंद झाला, की त्यांचा यावर विश्‍वासच बसत नव्हता. पण येशूने त्यांना बजावून सांगितलं की जे काही घडलं होतं, ते त्यांनी कोणालाही सांगू नये" (लूक ८:४९-५६).

येशू ख्रिस्त आपला मित्र लाजर याला तीन दिवसांपासून मरण पावला होता व तो जिवंत राहतो: “येशू अजून गावात आला नव्हता, तर मार्था त्याला जिथे भेटली होती, तिथेच होता.  जे यहुदी घरात मरीयाचं सांत्वन करत होते, त्यांनी तिला लगेच उठून बाहेर जाताना पाहिलं आणि तिच्या मागोमाग तेसुद्धा गेले. कदाचित ती रडायला कबरेजवळ जात असेल असं त्यांना वाटलं.  येशू जिथे होता, तिथे आल्यावर मरीया त्याला पाहून त्याच्या पाया पडली आणि म्हणाली: “प्रभू, तू इथे असतास तर माझा भाऊ मेला नसता.”  येशूने तिला आणि तिच्यासोबत आलेल्या यहुद्यांना रडताना पाहिलं, तेव्हा तो दुःखाने व्याकूळ झाला आणि त्याला गहिवरून आलं.  तो म्हणाला: “कुठे ठेवलंय तुम्ही त्याला?” ते म्हणाले: “प्रभू, येऊन पाहा.” तेव्हा येशू रडू लागला.  हे पाहून तिथे असलेले यहुदी म्हणाले: “बघा, याचा त्याच्यावर किती जीव होता!”  पण त्यांच्यापैकी काही जण म्हणाले: “याने आंधळ्या माणसाला दृष्टी दिली, मग तो याला मरण्यापासून वाचवू शकला नसता का?” मग येशू पुन्हा दुःखाने व्याकूळ झाला आणि कबरेजवळ* आला. खरंतर ती एक गुहा होती. तिच्या तोंडावर मोठा दगड लावलेला होता. येशू म्हणाला: “तो दगड बाजूला करा.” मेलेल्या माणसाची बहीण मार्था त्याला म्हणाली: “प्रभू, आता तर त्याच्या शरीराला दुर्गंधी सुटली असेल, कारण चार दिवस होऊन गेलेत.” येशू तिला म्हणाला: “मी तुला सांगितलं नव्हतं का, की तू विश्‍वास ठेवशील तर देवाचं गौरवी सामर्थ्य पाहशील?” तेव्हा त्यांनी दगड बाजूला केला. मग येशू वर स्वर्गाकडे पाहून म्हणाला: “बापा, तू माझं ऐकलंस म्हणून मी तुझे उपकार मानतो. तू नेहमीच माझं ऐकतोस हे तर मला माहीत होतं. पण इथे उभ्या असलेल्या लोकांसाठी मी हे बोललो. तू मला पाठवलंस यावर त्यांनी विश्‍वास ठेवावा म्हणून मी बोललो.” असं म्हटल्यावर तो मोठ्याने ओरडून म्हणाला: “लाजर, बाहेर ये!”  तेव्हा जो मेला होता, तो बाहेर आला. त्याच्या हातापायांवर कापडाच्या पट्ट्या गुंडाळलेल्या होत्या आणि त्याचा चेहरा एका कापडाने झाकलेला होता. येशू त्यांना म्हणाला: “त्याला मोकळं करा आणि जाऊ द्या”” (जॉन ११:३०-४४).

येशू ख्रिस्ताने इतरही बरेच चमत्कार केले. ते आपल्याला आपला विश्वास दृढ करण्यास, उत्तेजन देण्यास आणि पृथ्वीवर येणा अनेक आशीर्वादांची अंतर्दृष्टी मिळविण्यास परवानगी देतात. प्रेषित योहानाने लिहिलेल्या शब्दांद्वारे येशू ख्रिस्ताने केलेल्या चमत्कारांच्या विपुल संख्येचा आणि पृथ्वीवर घडणा of्या हमीचा एक पुरावा आहे: “खरंतर येशूने केलेल्या अजून कितीतरी गोष्टी आहेत. त्या सगळ्या सविस्तर लिहिल्या असत्या, तर मला वाटतं त्या गुंडाळ्या या जगात मावल्या नसत्या" (जॉन २१:२५).